روز پدر

ولادت حضرت علي (ع) و روز پدر و مرد را بر همه مسلمانان و به خصوص شیعیان و دوستداران آن حضرت تبریک می گویم.

روز پدر روز بزرگداشت مقام ومنزلت و تجلیل از پدر است این روز تنها به پدران اختصاص ندارد بلکه روز همه مردانی است که به نحوی در طول زندگیتان نقش پدری را ایفا کرده باشند از جمله پدر بزرگ، عمو ، دایی و برادر بزرگترتان**.**

در روز مادر وقتی نوبت به تصمیم گیری برای خرید یک هدیه هر چند کوچک برای مادران می گیریم گزینه های زیادی وجود دارد که می توان به عنوان هدیه انتخاب کرد از یک شاخه گل تا طلا پول و …. ولی وقتی به روز پدر و مرد می رسیم در انتخاب هدیه عاجز می مانیم چون در خانواده ها مردان وظیفه کسب در آمد را دارند و به طور کلی نقدینگی و پول در دست آنهاست کار کمی سخت می شود چون از طرفی نمی توان پول و کارت هدیه را به عنوان هدیه انتخاب کرد و از طرفی دیگر درک نیازهایشان نیز کمی سخت می شود.نتیجه این می شود که در نهایت به جوراب و این جور لوازم رو می آوریم.

درست است به سادگی نیاز مردان قابل تشخیص و حدس زدن نیست ولی مطمئنا هدیه هایی مثل روان نویس ، خود نویس ، ساعت مچی ، عطر ، جا سوئیچی ، کیف پول از مواردی است که خیلی بهتر از جوراب می باشد و در نهایت یک لبخند از روی محبت از همه موارد بالا با ارزش تر است.

بد نیست در این روز کمی در مورد ولادت و کودکی حضرت علی (ع) نیز بیشتر بدانیم.

تولد و نسب علی ابن ابیطالب، امام اول تشیع و داماد، پسرعمو و برادر دینی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم است. کنیه اش “ابوالحسن” است و القاب مختلفی همچون امیر المومنین دارد. امام علی چهارمین خلیفه اسلامی است. امام علی در روز جمعه سیزدهم رجب سال سی ام پس از عام الفیل (ده سال قبل از بعثت محمد) در مکه، در داخل کعبه به دنیا آمد. هیچ کس قبل از او و بعد از او، در این خانه خدا تولد نیافته است و این نشانگر موهبت و احترام و توجه خاص خداوند به وجود علی و بیانگر مقام بسیار ارجمند اوست. حضرت علی نخستین فرزند خانواده هاشمی است که پدر و مادر او هر دو فرزند هاشم هستند. پدرش ابوطالب فرزند عبدالمطلب فرزند هاشم است و مادر او فاطمه بنت اسد فرزند هاشم می باشد. خاندان هاشمی از لحاظ فضائل اخلاقی و صفات عالیه انسانی در قبیله قریش و در دیگر طوایف عرب، زبانزد خاص و عام بوده است. فتوت، مروت، شجاعت و بسیاری از فضایل دیگر اختصاص به بنی هاشم داشته است. تمام این فضیلتها در مرتبه عالی در وجود حضرت علی موجود بوده است.

فاطمه بنت اسد به هنگام درد زایمان راه مسجدالحرام را در پیش گرفت و خود را به دیوار کعبه نزدیک ساخت و چنین گفت: خداوندا! به تو و پیامبران و کتابهایی که از طرف تو نازل شده اند و نیز به سخن جدم حضرت ابراهیم علیه السلام سازنده این خانه ایمان راسخ دارم. پرودگارا! به پاس احترام کسی که این خانه را ساخت، و به حق کودکی که در رحم من است، تولد این کودک را بر من آسان فرما! لحظه ای نگذشت که دیوار جنوب شرقی کعبه در برابر دیدگان عباس ابن عبدالمطلب و یزید بن تعف شکافته شد. فاطمه وارد کعبه شد و دیوار به هم پیوست. فاطمه تا سه روز در شریفترین مکان مهمان خدا بود و نوزاد خویش را سه روز پس از سیزدهم رجب سال سی ام عام الفیل، به دنیا آورد. سپس از همان شکاف دیوار که دوباره گشوده شده بود بیرون آمد و گفت: “پیامی از غیب شنیدم که نامش را “علی” بگذار.”

دوران کودکی حضرت علی تا سه سالگی نزد پدر و مادرش بسر برد و از آنجا که خداوند می خواست ایشان به کمالات بیشتری نائل آید، پیامبر اکرم وی را از بدو تولد تحت تربیت غیر مستقیم خود قرار داد. تا آنکه، خشکسالی عجیبی در مکه واقع شد. ابوطالب عموی پیامبر، با چند فرزند با هزینه سنگین زندگی روبرو شد. رسول اکرم پس از مشورت با عموی خود عباس توافق کردند که هر یک از آنان فرزندی از ابوطالب را به نزد خود ببرند تا گشایشی در کار ابوطالب باشد. عباس، جعفربن ابیطالب را و پیامبر علی را به خانه خود بردند. به این طریق حضرت علی به طور کامل در کنار پیامبر قرار گرفت. علی آنچنان با پیامبر همراه بود که هرگاه پیامبر از شهر خارج می شد و به کوه و بیابان می رفت او را نیز همراه خود می برد.