حضرت علی اکبر

امروز روز جوان است که مصادف است با سالروز تولد حضرت علی اکبر، این میلاد فرخنده را ارج می نهیم و سعی  می کنیم تا ایشان را به عنوان الگوی خود قرار دهیم.

جوانی آنقدر مهم است که یک وزارت خانه به صورت مجزا وظیفه ساماندهی به دغدغه ها و مشکلاتش را بر عهده بگیرد.

تا جوانیم بایدقدر فرصت هایمان را بدانیم، همیشه گفته ام و این بار نیز می گویم خدا به هر شخصی استعدادی بالقوه داده است که هنر بالفعل کردن آن با شماست، بله خلقت شما هدفی داشته است و بیهوده نبوده، بگردید و این پتانسیل که در وجودتان ریشه دوانده را پیدا کنید وسعی کنید از آن در راه درست بهره ببرید.

دهه بیست سالگی یکی از مهمترین دهه های زندگی است این دهه ای است که در آن می بایست فقط کاشت، کاشتن به این معنا که باید تا

آنجا که می توان از فرضت ها بهره ببرد و زمینه های شکوفا شدن استعدادها را فراهم کرد.

در این سنین قدرت ریسک پذیری خیلی بالاست و تقریبا می توان گفت که تمامی ریسک پذیری و سعی و تلاش های مثمر به ثمر هر فردی به دوران جوانی او باز می گردد.

موهبت هایی در جوانی نهفته است که تا آنها را از دست ندهیم قدرش را نمی دانیم.

یکی از مهمترین این موهبت ها سلامتی است، کمتر کسی است که قبل از زوال و از بین رفتن سلامتی قدرش را بداند؛ متاسفانه در عنفوان جوانی فکر می کنیم که همیشه این نعمت را داریم با اینکه در همین سنین افراد کهن سال را که از نبود سلامتی رنج می برند می بینیم .

انتخاب الگو و مسیر مشخص در جوانی باید صورت بگیرد، اگر یکبار مسیری به موفقیت رسیده است این می تواند بیانگر آن باشد که دفعات دیگر هم اینم مسیر به موفقیت منجر می شود.

وقتی این همه امام و پیامبر داریم که می توانیم آنها را به عنوان الگوئی خود قرار دهیم چرا باید بازیگران هالیوودی را سرمشق خود قرار دهیم؟ کمتر کسی است که به دنبال بیوگرافی بازیگرها نرفته باشد

چرا به دنبال بیوگرافی می رویم؟

دلیلش این است که می خواهیم ببینیم که این بازیگر چه راه هایی را طی کرده که امروز به اینجا رسیده است.

ولی چند بار رفته ایم تا ببینیم که امامان و پیشوایان دینیمان چه سیره ای داشته اند.

آیا کسی موفق تر از امامان ما وجود دارد؟ فراموش کردن الگوهای واقعی و روی آوردن به الگو های کاذب که خودشان در مشکلات روزمره شان مانده اند درد کمی نیست.

بحث شناخت و انتخاب الگو را در همین حد بسنده می کنم و در یک کلام می گویم جوانان ما باید الگوهایی را برگزینند که در سنین میان سالی و کهن سالی از انتخابشان پشیمان نباشند.

شما چه فکر می کنید؟